Trouw Weblog 16 januari 2009

Eelko Brinkman heeft te veel hooi op zijn vork genomen

Vandaag een Haagse dag. Gelukkig pas om kwart voor negen de trein. Dan kan ik tenminste nog samen ontbijten met de kinderen. Want ik zie ze pas zaterdagmorgen weer in niet slapende toestand. Tussen het eten door wordt de krant besproken. Het nieuws: het ontslag van Verbeek bij Feijnoord en de oorlog in de Gaza. Op weg naar Den Haag om over de moties te stemmen die ingediend zijn bij het debat over de Gaza. Iedereen wil dat het geweld stopt. Maar het grootste deel van de moties zijn eigenlijk geen opdrachten voor de regering maar statements om het eigen standpunt duidelijk te maken. Dat geld ook voor onze eigen motie waarin we het geweld van zowel Hamas als Israel veroordelen. We weten dat de meerderheid in de Kamer niet wil dat de regering ook Israel aanspreekt. Maar wij willen duidelijk dit signaal afgeven. Teleurstellend is dat de VVD zelfs geen internationaal onderzoek wil naar de vraag of een aantal acties van Israel in strijd zijn met de conventie van Geneve. Van de Christen Unie had ik dat verwacht, hun steun voor Israel is bijna onvoorwaardelijk. Haar voorganger, de RPF, bleef ook het apartheidsregiem in Zuid Afrika steunen toen Mandela al was vrijgelaten.

Wim vd Camp is lijsttrekker van het CDA voor de verkiezingen van het Europees Parlement. Daarom heeft hij geen tijd meer om voorzitter te blijven van de moeder van alle vaste Kamercommissies, die van onderwijs. Hij was een voorzitter die op kwam voor de Kamer. Hij pakte minister aan die geen antwoord geven en schoot Kamerleden te hulp bij het controleren van de regering. Of het nu iemand van zijn eigen partij was, dat maakte niet uit. Vandaag droeg hij de hamer over aan zijn opvolger. Bas Jan v Bochove, ook van het CDA werd gekozen. Een oud-leraar. Lid van de commissie Dijsselbloem geweest. En nog steeds mijn prettige collega in de volkshuisvesting. We werken al lang samen. Ook toen ik nog in de oppositie zat en zijn partij in de regering. Over het liberaliseren van de huren bestreden we elkaar te vuur en te zwaard. Maar op gebied van de woningcorporaties trokken en trekken we samen op. Corporaties zijn en blijven onderdeel van de sociale beweging. Probleem is dat goed functionerende corporaties last hebben van de Overheid. En corporaties die onvoldoende presteren kan niemand wat maken. Voordat BasJan en ik uit de Kamer zijn willen we dat we hier een einde aan gemaakt hebben. Daarom gaat hij volgende week op deze plaats bloggen.

Om te eindigen waar mijn blog maandag begon: fusies in het onderwijs, de corporaties en de zorg. Vandaag een vernietigend rapport over de megazorginstelling Philadelphia. De interne toezichthouders, niet de eerste de beste. Moeten hun biezen pakken. Volgens de het rapport van de CSZ leed de instelling aan bestuurlijke obesitas. De raad van commissarissen olv de machtigste man van Nederland, Eelco Brinkman, had vooral aandacht voor de grote fusie en te weinig voor het echte werk: zorg verlenen en zorgvuldig met de centjes omgaan. Het resultaat een organisatie in problemen ipv een organisatie die goede zorg verleent. Een wijze les voor Brinkman is misschien om wat minder functies te hebben. Dan daalt hij misschien op de lijst van de Volkskrant als machtigste man van Nederland, maar dan zullen de organisaties waar hij zich met ziel en zaligheid voor inzet meer van zijn kwaliteiten kunnen profiteren.

Vorige pagina