31 oktober 2005

Meer rood op straat: op onderzoek in verpleeghuizen

Echte problemen en werkende oplossingen. Onder dit motto gaan we met de hele fractie periodiek op onderzoek uit. Na het VMBO, probleemwijken, jeugdzorg, veiligheid in de buurt en het vitale platteland gingen we nu naar 14 verpleeghuizen. We praten in Den Haag veel over verpleeghuizen. En een aantal van mijn collega’s bezoeken veel verpleeghuizen. Maar door met de hele fractie op onderzoek uit te gaan willen we op zoek naar wat we in Den haag kunnen doen om het voor de werkers in de verpleeghuizen makkelijker te maken de kwaliteit van de zorg te verbeteren. Want in mijn bezoek aan de Amstelhof in Amsterdam (samen met mijn collega Khadija Arib) was dat iedereen duidelijk. Veel ideeën opgedaan. Die gaan we samenvoegen met die van mijn collega’s en dan komen we in februari weer met een boekje met onze antwoorden. De cliënten en het personeel verdienen meer steun.

Was een leuk bezoek en veel gesprekken met betrokken mensen. We hebben veel kunnen lachen en ik kreeg zelfs een huwelijksaanzoek. Toch schort er aan de kwaliteit. De vraag is hoe je dat beter maakt.

Geschiedenis huis: verschuiving van PG-patiënten naar somatische patiënten
Tot 2001 nog 345 bedden. Vleugel mocht niet meer van brandweer (zie nu kleine hermitage). Dus vanaf 2001 naar 285 bedden. Veranderend vraag in steden. Door wegtrek van gezinnen met kinderen neemt tot nu toe aantal ouderen boven de 85 niet toe in de steden. Dit in tegenstelling tot omgeving. Hierdoor nam vraag af omdat verzorgingshuizen mensen langer kunnen houden. Daarom is Amstelhof gedwongen om te verschuiven naar somatische patiënten. In 2004 is aantal patiënten afgenomen naar 200. Door meer kamers voor 1 tot 3 personen te maken. En in 2007 gaan ze verhuizen naar Diemen en Nieuw Vennip.

75% van de patiënten komt vanuit ziekenhuis.
Groei zit nu vooral in patiënten met verslavingsachtergrond.
Kortom aantal patiënten neemt af maar wel zwaardere zorg nodig.

Amstelhof is onderdeel van groter concern. Door allerlei fusies is het gegroeid naar 5000 patiënten. Of kwaliteit management meegegroeid is de vraag volgens clientenraad voorzitter. Ook hier weer discussie dat niet duidelijk is wat meerwaarde is van die schaalvergroting.
Op 110 FTE heeft amstelhof 3 leidinggevende en 5 zorgkoordinatoren.

Kwaliteit
Cliëntenraad was niet tevreden over de kwaliteit.
Met name op gebied van helpen met eten geven en toiletbezoek
Geen bedrijfsplan waarop begroting is gebaseerd
Veel te veel veranderprojecten. Er draaien zo’n 76 projecten.
Te weinig positie clientenraad. Als het erop aan komt vragen ze namens wie we spreken.
Mutatie managers: Met huidige salarissen is er geen reden meer voor directeuren om snel van baan te verwisselen. Ze verdienen boven de marktwaarde.
Management wil vooral de kwaliteit verbeteren door bezetting personeel rond eten in de morgen en de avond te vergroten. En ze zette zich in voor cultuuromslag. Met name bejegening van personeel naar klanten willen ze verbeteren. Probleem dat cultuuromslag moeilijk is omdat medewerkers die het wel anders willen doen niet overal gepruimt worden. Te weinig personeel. 10% minder dan in andere huizen van stichting omdat ze 5% pemba boete meeslepen uit verleden. En vanwege personeelstekort hebben ze in jaren negentig te hoge salarissen betaald om mensen te krijgen. En daar zitten ze nu mee. Onder druk van de cliëntenraad wordt hier nu verandering in aangebracht. Uit reserves van de stichting moet het komen.

Niet alleen werkdruk verzorgend personeel is hoog, maar vanwege verhuizing en nieuwbouw zit er ook veel werkdruk bij overig personeel.
Brancheorganisatie is veel te defensief. Ze ontkennen de problemen teveel.

Personeel maakte zich vooral zorgen over:
  1. kwaliteit en motivatie personeel
  2. gebouw: 4 wc’s op 50 mensen. 2 douches op 50 mensen. 3 op één kamer.
  3. hoge werkdruk
  4. soms te weinig betrokken familie
  5. personeelsbezetting in de nacht
Er zijn ook vrijwilligers actief die eigenlijk personeel zijn.

patiënten en familie
personeel doet enorm haar best. Er zijn echter te weinig handen.

Is kwaliteit vastgelegd?
Abstracte normen geen duidelijke formulering voor familieleden

Voorbeelden:
  1. mevrouw (tijdelijk) heeft klacht ingediend omdat er te weinig aandacht voor haar was en ze te lang in haar eigen poep moest liggen. Is nu wat aangedaan. Reactie: we waren nog niet gewend dat dit soort tijdelijke patiënten meer zorg nodig hadden.
  2. Uitspraak directeur: boek ann The is zo herkenbaar. Het schetst precies de situatie zoals die hier 3 jaar geleden was. Is het veranderd was onze vraag. Antwoord: ja en nee. Nee omdat we voor deel nog zelfde personeel hebben. (sinds 2002 is mutatie personeel gedaald van 25% naar 6%, verzuim van 20% naar 7% en aantal vacatures van 20 naar 4)
  3. U kunt nu naar de WC maar dan moet u een half uur wachten tot we u er weer afhalen, want we gaan nu eten. U moet eigenlijk ¾ wachten. Dit soort bejegening werd als voorbeeld gebruikt waar ze vanaf willen.
  4. Deel komt door ingesleten gewoonten. Het is nu eenmaal gebruik om hard te werken tussen 8 en 11 uur. Daarna kruipt personeel bij elkaar.
Idee:
Antonius Binnenweg verpleeghuis heeft lijst van 125 “niet waarden” . Bv iemand zit niet langer dan 10 minuten op de wc te wachten. Amstelhof heeft er 5 of 15 van overgenomen. Die lijst moeten we te pakken zien te krijgen of dat een mooie lijst is waar elk verpleeghuis minimaal 50 niet waarden uit moet halen. Goed om op die manier minimum kwaliteit te garanderen, maar oppassen voor risico van uniformering.

Kwaliteit verbeteren
  1. resultaten inspectie openbaar maken: versterkt macht familie en cliënten (management en personeel mee eens)
  2. positie cliëntenraden versterken
  3. inspectie moet veel harder. Als het niet beter wordt: of stop op nieuwe patiënten. Maar dan gaat zaak helemaal naar de knoppen. Daarom kiezen voor parallel met wat we voorstellen bij corporaties: bij aanhoudende slechte inspectierapporten management vervangen/wegsturen.
  4. Basis van inspectie aantal “niet waarden” gebruiken.
  5. Niet al die projectjes subsidiëren. Daar wordt iedereen gek van. Komt er weer tijdelijk geld voor hoe doorliggen te voorkomen. Komt er weer een mooie klapper met tips in de kast.
  6. Bekostiging verbinden aan zorgbehoefte. Stimuleren van goede verpleeghuizen door meer geld te geven als ze goed presteren.
Verhuizing naar nieuwbouw
Nieuwbouw is noodzakelijk. Maar je ziet hier parallel met herstructurering in buurten. Directeur is erg bezig met situatie over 2 jaar en hoe daar alles beter gaat. Dit zou wel eens ten koste kunnen gaan van huidige cliënten waarvan meer dan de helft de verhuizing niet zal meemaken omdat ze dan al overleden zijn. Zo vertelt directeur over de ICT-mogelijkheden in nieuwe huisvesting als we de zorgen van personeel over gebrekkige bezetting in de nacht melden. Maar daar hebben de huidige bewoners en personeel niets aan.

Verhuizing vraagt veel expertise. Instelling gaat alles op nieuw zelf uitvinden. Ze zijn dadelijk deskundige als ze klaar zijn, maar dan hoeven ze er niks meer mee te doen.

Corporatie gaat nieuwe pand beheren. Is vak apart. Ze gaan naar grootschalig instellingen. Dit doen ze omdat ze in Nieuw Vennip in omgeving actief worden waar veel klein schalige projecten zijn. Dus zij kiezen voor zwaardere gevallen waar dat minder voor de hand ligt.

als ik één dag Ross was
Die vraag stelde we op veel plaatsen.
  1. kwaliteit personeel verbeteren. Door opleiding maar vooral door mensen individueel te kunnen begeleiden
  2. inspectie: krachtiger op laten treden (zie boven)
  3. meer geld voor ouderenzorg. En meer aandacht en onderzoek naar hoe kwaliteit van leven bevorderen van PG-ouderen.
  4. Niet meer geld naar projecten
  5. Beter presteren meer geld (verbinden aan IGZ)
  6. Nieuwe tariefstructuur: bekostiging afhankelijk van zorgbehoefte
  7. Meer waardering. Het is nog niet zo dat ik op een feestje niet durf te zeggen dat ik in verpleeghuis werk. Maar beeld is erg negatief.


Vorige pagina