artikel in ESB (economisch Statische Berichten)Door gezamenlijk voor het pensioen te sparen kan met dezelfde Euro tegen lagere kosten een hoger pensioen worden opgebouwd. Pensioen is zo een profijtelijke vorm van solidariteit tussen en binnen generaties in goede en slechte tijden. In goede tijden eerlijk delen, dan is er ook in slechtere tijden een basis voor het eerlijk verdelen van het verlies. Dat maakt het Nederlandse pensioensysteem zo krachtig. Of het systeem echt zo krachtig is moet zich bewijzen in deze crisis-tijden. Een ding moeten we helaas concluderen. In de goede tijden is onvoldoende opgelet. De werkelijke kosten van de pensioentoezeggingen blijken achteraf niet helemaal betaald te zijn. Aan de CAO-onderhandelingstafel is de incidentele ruimte die er binnen de loonruimte was door de lagere pensioenpremies ingezet voor structurele loonsverhoging. Ook is er te weinig oog geweest aan de CAO-tafel voor de effecten van afspraken voor de pensioenkosten op de langere termijn. En soms nog erger zijn er premiehollidays gevierd en is er uit het pensioenfonds geld teruggestort in de ondernemingskas. In goede tijden is er ook niet altijd eerlijk gedeeld. Sommige fondsen lieten indexatie voor gepensioneerden na. Het is door de gepensioneerden in deze fondsen dan ook niet uit te leggen waarom ze nu het slecht gaat wel eerlijk willen delen.Nu het financieel tegenzit wordt in pensioenland vaak geopperd om nominale toezeggingen te doen. Die kunnen met veel grotere zekerheid worden nagekomen. Dat is ongewenst. Pensioen is een toezegging aan werknemers over het loon als ze met pensioen gaan. Mooie nominale toezeggingen zeggen weinig over de werkelijke koopkracht na pensionering. Dus om kosten te beheersen liever van 70% eindloon naar middelloon maar dan wel geïndexeerd. Dan weten werknemers beter waar ze aan toe zijn. Dat biedt bovendien betere mogelijkheden om de solidariteit in goede en slechte tijden te organiseren. Draaien aan de indexatieknop treft dan de werkende en gepensioneerden generaties even hard. Een actievere rol van de overheid is gewenst als het gaat om het toezicht. Het moet transparanter worden wat de waarden is van een toezegging aan werknemers. Ook is een actieve opstelling van de overheid gewenst als het gaat om de bescherming van de mensen die niet aan de onderhandelingstafel zitten. De gepensioneerden van nu, maar zeker ook de werknemers van de toekomst, uw en mijn kinderen. De babyboomgeneratie mag niet de problemen van te lage premies doorschuiven naar toekomstige generaties. Daarom steunen wij het voorstel van Staatsecretaris Rutte om in de nieuwe pensioenwet op te nemen dat indexatie alleen achterwege gelaten mag worden als er een kostendekkende premie wordt betaald. Een tweede belangrijke maatregel is dat het primaat voor de pensioenregeling weer ondubbelzinnig verschuift van de tafel van het pensioenbestuur naar die van de CAO-onderhandelingen. Want ik wil het mijn kinderen niet aan doen dat de baby-boomgeneratie onder het mom van de overigens terechte zeggenschap over de door hen opgebrachte pensioengelden met terugwerkende kracht op kosten van de dan werkende generaties hun pensioenregeling gaan verbeteren. Tot slot moet er nieuw pensioenconvenant komen tussen overheid en sociale partners, gericht op langjarige afspraken over een op langere termijn houdbaar, betaalbaar en sociaal pensioen. Een pensioenstelsel heeft toekomst als het de lessen van de huidige crisis voor het houdbaar regelen van solidariteit tussen en binnen generaties weet te regelen. Staf Depla Lid Tweede Kamer PvdA Vorige pagina |