5 november 2006

Weblog: Binnen een maand een actieplan verbetering zorg Utrechtse verpleeghuis Tamarinde

Opgeschrikt door bericht in Ons Utrecht over slechte zorg in verpleeghuis Tamarinde in Utrecht ben ik samen met mijn collega (kandidaat Kamerleden) Martijn van Dam en Hans Spekman en Utrechtse PvdA-raadsleden (Bouchra Dibi en Karin ) op onderzoek uit gegaan. We hebben gesproken met cliënten in het verpleeghuis, familieleden, en het management. Klachten waren er over schoonmaken, te weinig zorg, medische zorg en het slechte eten. Ook waren familieleden ontevreden over manier waarop er met hen werd omgegaan. Indringende verhalen, ’s nachts een medewerker op zo’n 50 mensen en hoe moet het dan als je vader vanwege longontsteking extra aandacht moet krijgen? Of een mevrouw die 20 minuten moest wachten voordat ze van de WC af geholpen werd. “De bril stond in mijn billen”. Of als je diaree hebt 1 ½ uur moeten wachten totdat je naar de WC geholpen wordt. Een keer per week douchen en als je geen familie in de buurt hebt wonen is de kans dat je regelmatig naar buiten kan niet groot.

Fusies hebben de organisatie veranderd. Het lijkt erop dat ook hier weer de efficiencywinst niet wordt gehaald. Sterker: nieuwe schotten en grotere afstand tot de werkvloer lijkt het gevolg. De directie was duidelijk: hier moet verbetering in komen. We hebben afgesproken dat we over een maand verder praten. Dan ligt er een actieplan. Wat gaat het verpleeghuis doen en wat moet de politieke doen om aan dit soort situaties een einde te maken. Want een ding is duidelijk de zorg moet beter, maar bewoners waren duidelijk dat er meer personeel nodig is. Want ze doen hun best maar ze zijn met te weinig. De directie gaf aan dat ze alleen aan de kwaliteiteisen kunnen voldoen als ze meer personeel krijgen. Ook in de best draaiende verpleeghuizen halen ze de afgesproken kwaliteitszorg niet. Kortom Minister Balkenende moet toch maar eens met zijn eigen ogen een kijkje nemen in verpleeghuizen. Dus JP voeten onder het bureau vandaan en gaan kijken. En dan zie je dat bureaucratie minder moet, maar dat de winst gestoken moet worden in meer zorg en dat de besparing niet in schatkist gestopt mag worden.

Familieleden en vrijwilligers houden de zorg in Nederland mee draaiende. Daar moet meer aandacht voor komen. Een triest voorbeeld was een vrouw die haar vader verzorgde. Maar ze woont ver weg. De reistijden breken haar op. Ze wil intrekken bij haar vader. Maar dat kan niet want als haar vader overlijd moet ze het huis weer verlaten en is ze haar oude huis kwijt. Dus blijft ze maar op afstand en moet de vader naar het verpleeghuis. Het verpleeghuis waarvan de zorg beter moet. Daarom hebben we voorgesteld in ons actieplan “de kracht van de samenleving” opgenomen dat mantelzorgers of mensen die zorg nodig hebben makkelijker dichtbij hun familie kunnen gaan wonen. Zij moeten voorrang kunnen krijgen bij toewijzing van huurwoning. Ook moet het makkelijker worden om bij een familielid dat zorg nodig heeft in huis te gaan wonen. Bij een eventueel overlijden moet het familielid niet gedwongen worden het huis te verlaten. Hierover willen we afspraken maken met de corporaties.

Vorige pagina